دوم به رسم ادب سلام.(چه با ادب شدم لامذهب)

خوب از اونجایی که امتحانات ترم شروع شده...من نمیگم نیستما...ولی کم هستم.

یعنی واقعا" اینجا داره به درسم صدمه میزنه...

البته دروغ میگما...من اسیر وبلاگم شدم و هر کاری هم کنم نمیتونم ازش دل بکنم.

راستش خیلی ها توی این دنیای وبلاگ کلیشه ای شدن...یعنی همه یه پست میزارن...همه رو خبر میکنن ولی هیچ کس هم پست طرف رو نمیخونه و فقط میگه وای چقدر شیک و قشنگ بود.

من این شکل رو دوست ندارم....به خیلی ها هم گفتم که اگه میخواهید دوست باشیم موقع لینک کردن اسم،سن و شهرتون رو هم بگید ... ولی خیلی هاتون نمیگید.

به هر حال حالا این پست رو میزارم تا بعد امتحانات بمونه.(اگر جلوی خودم رو بگیرم و دیگه آپ نکنم.)

هر کی تا حالا نگفته بود و الان میخواست مشخصاتش رو بگه....بگه.

راستی من از خیلی ها به خاطر حرفهایی که بعضی اوقات از سر دوستی میزنم و اونا توهین برداشت میکنن معذرت میخوام.واقعا" معذرت میخوام

...........................................................................................................................................

خوب من اول از همه یه پیشنهاد دارم واسه همه ی دوستام:

بیایید همگی یه وبلاگ گروهی بزنیم...یعنی هر چی بیشتر باشید بهتر..چون میدونید که اگه حتی یه نفر هم قبول کنه من وبلاگ رو با اون میزنم.

پس هرکس مایل به حضور توی این وبلاگ بود میتونه اسم وبلاگ از نظر خودش و سنش رو تو قسمت نظرات بگه.

...........................................................................................................................................

راستی برای دوستای خوبم،پرنیان،آذین و خشگل مو طلایی آرزوی موفقیت تو امتحانا رو دارم و دمشون به قول صاصا جیز که مثل من نیستن و رفتن درس بخونن.

...........................................................................................................................................

راستی اگه یه روزی یه اراکی اومد به وبلاگ که با وبلاگنویسی آشنا بود و خواست کمک کنه من هستم.

اصلا" شاید اسمش رو تغییر بدم به بچه های اراکی.

من دیگه میرم ولی تو که میخوای نظر بدی اگه آپ رو کامل نخوندی لطف کن نظر نده.

دم همه گرم.

خلـــــــــــــــــــــــــــــــــاص